Eko urodziny dla dziecka cz.1. – Wioska Indiańska

with Brak komentarzy

Jak to z tymi urodzinami jest?

Za chwilę kolejne urodziny naszej pociechy. Chcemy by jak każde poprzednie, były one pełne wrażeń i powodów do radości. Ale jak to zrobić? Jaki możemy wymyślić temat przewodni? Jakie zaproponować zabawy i atrakcje?

Często przygotowanie takiego przyjęcia urodzinowego stanowi nie lada wyzwanie. Oczywiście można zatrudnić firmę zewnętrzną, która wszystkim się zajmie. Jednak jest to dodatkowy koszt. A co ważniejsze, samodzielne przygotowanie i przeprowadzenie zabawy z dziećmi wzmacnia nasze pozytywne relacje z nimi i buduje więzi emocjonalne. Dlatego też przygotowałam dla Państwa ten poradnik, który pomoże Wam w samodzielnym przygotowaniu urodzin swojemu dziecku. Książka ta zawiera przykładowe scenariusze imprez, propozycje zabaw ruchowych i plastycznych, a także przepisy na zdrowe, ekologiczne przekąski.

Korzyści z organizowania urodzin?

– Kreatywność, rozwój psychoruchowy

– Rozwiązywanie problemów

– Współpraca w grupie

– Nauka dbania o środowisko, zauważania środowiska – zdrowe środowisko, zdrowy człowiek

– Zdrowe posiłki

 

Temat 1: Wioska Indiańska

Co nam będzie potrzebne:

– rolki po papierze toaletowym, lub po folii aluminiowej/spożywczej

– kolorowa krepina

– biały i kolorowy brystol

– papier kolorowy

– kredki lub farby

– flamastry

– taśma klejąca

– klej

– nożyczki

– zszywacz + zszywki

– sznurek, ścinki materiału, kawałki wstążki

– szare gazety

– lina lub skakanki

– kilka krzeseł

– trzy miski lub wiaderka

– chusta lub szalik

– ksero rysunków z końca książki

Scenariusz z opisem zabaw

 

  1. Indiańskie przywitanie – wszyscy ustawiają się w kołku. Każdy wymyśla swoje indiańskie imię np. Bystrooki Sokół, Kwiat Pustyni, Niedźwiedzie Serce. Kiedy imiona są już wymyślone, po kolei witamy się z pozostałymi mieszkańcami wioski: „Ja, Kwiat Pustyni witam Was”. By łatwiej było zapamiętać swoje nowe imiona, każdy może je narysować na karteczce, która przykleimy do bluzki.
  2. Nazwa plemienia i totem – każde indiańskie plemię ma swoją nazwę. Usiądźmy wraz z dziećmi w kółku i postarajmy się wymyślić taką nazwę. A kiedy już będziemy ją mieć, zaczniemy szykować plemienny totem. Do stworzenia totemu potrzebne nam będą:

– rolki po papierze toaletowym, lub po folii aluminiowej/spożywczej

– kolorowa krepina

– biały i kolorowy brystol

– papier kolorowy

– kredki lub farby

– taśma klejąca

– klej

– nożyczki

– ewentualnie sznurek, ścinki materiału, kawałki wstążki i co tylko przyjdzie nam do głowy.

Rolki po papierze/folii oklejamy kolorowym papierem lub malujemy farbami/kredkami. Sama polecam papier, ponieważ nie musi wysychać i mniej bałaganu się robi. Z białego brystolu wycinamy główny motyw naszego totemu (może to być zwierzę czy kwiat), a następnie ozdabiamy je przyklejając kawałki kolorowego papieru, krepiny, czy materiału. Następnie taśmą sklejamy ze sobą rolki po papierze tworząc długi pręt, na którego szczycie przyklejamy ozdobiony motyw główny. I totem gotowy.

  1. Taniec indiański – jak wiadomo, Indianie odprawiali rytualne tańce w różnych intencjach, by wywołać deszcz lub słonce, by mieć udane polowanie itp. I my także nauczymy się takiego tańca. Na środku pomieszczenia, w którym bawimy się z dziećmi, ustawiamy do góry dnem dużą miskę, garnek lub coś innego, co będzie nam imitować ognisko. Ustawiamy się gęsiego wokół naszego ogniska. Tance indiańskie często polegają na tanecznym chodzeniu wokół ognia. Osoba prowadząca pokazuje pierwszy taneczny ruch. Kiedy wszystkie dzieci wykonują go poprawnie, wskazuje osobę, która proponuje kolejny ruch, a pozostali uczestnicy zabawy powtarzają go po niej. Taniec kończymy wtedy, kiedy wszyscy zaproponują swój krok taneczny.

Utwory, które proponuję do tej zabawy:

https://www.youtube.com/watch?v=0gtEBOA5ouE

https://www.youtube.com/watch?v=lqN4e9-oGh4

  1. Oko Sokoła – każdy prawdziwy Indianin jest świetnym łowcą. A to dlatego, że od małego ćwiczy swoją celność i zwinność. Dlatego też, nasi mali Indianie także poćwiczą trafianie do celu.

Będą nam potrzebne:

– trzy miski, wiaderka lub inne pojemniki, do których będziemy celować.

– gazety

Pojemniku ustawiamy jeden za drugim tak, by każdy kolejny był dalej od miejsca, z którego celować będą dzieci. Każde dziecko dostaje sześć kulek zrobionych z gazety (można po prostu zgnieść stronę gazety w kulkę, a można dla jej utrwalenia owiązać ją sznurkiem czy nitką). Zadaniem dzieci jest wrzucić jak największą ilość kulek do pojemników. Zaczynają rzucać do tego najbliżej, potem do trochę dalszego, a na koniec do stojącego najdalej od nich.

  1. Zwinna Pantera – indiański łowca oprócz świetnego cela musi też wykazywać się niespotykaną zwinnością i prędkością, by dogonić zwierzynę. Na naszych małych Indian czeka kolejne zadanie.

Tym razem do zabawy będziemy potrzebować:

– skakanki lub liny

– kilku krzeseł

Dzieci będą miały kilka zadań do wykonania.

Na początek dzieci robią zwykły slalom dookoła krzeseł. Potem utrudniamy zadanie i zamiast chodzenia slalomu, trzeba będzie skakać obunóż. Ale to jeszcze nie koniec zadania. Ostatnim punktem, by w stu procentach zaliczyć to zadanie, będzie przejście slalomu pod krzesłami.

Teraz czas na drugą część naszej zabawy czyli zabawy ze skakanką lub liną. Dwie osoby chwytają za dwa końce liny. Układamy linę na podłodze. Dzieci przechodzą nad liną. Po każdym przejściu wszystkich dzieci, podnosimy linę trochę wyżej. Ciekawe jak wysoką przeszkodę pokonają nasi mali Indianie? Kiedy osiągniemy już najwyższy poziom, jaki mogą pokonać dzieci, unosimy linę nad ich głowami. Teraz zadaniem jest przejść pod liną. A lina po każdym przejściu dzieci trochę się obniża. Teraz zobaczymy pod jak niską przeszkodą zdołają przejść nasi Indianie.

  1. Pióropusze – to chyba najbardziej charakterystyczna część stroju indiańskiego.

Do produkcji pióropuszy będziemy potrzebować:

– kolorowy brystol

– zszywacz + zszywki

– kolorowa krepina lub wstążki

– klej

– nożyczki

Z kolorowego brystolu wycinamy długie paski, z których robimy opaski na głowę spinając je zszywaczem lub sklejając klejem. Następnie, także z kolorowego brystolu, wycinamy pióra, które przyklejamy do wewnętrznej strony naszej opaski. Krepinę tniemy na długie paski, które przyklejamy z tyłu, lub z boku pióropusza. Zamiast krepiny mogą być kolorowe wstążki.

  1. Rozpoznawanie śladów – każdy Indianin doskonale rozpoznaje wszelkie ślady zwierzyny, a także dzięki różnym znakom, świetnie orientuje się w terenie.

Do zabawy potrzebne będą:

– rysunek wskazujący cztery strony świata

– rysunki odcisków stóp różnych zwierząt

– rysunek drzewa z mchem po jednej stronie

– rysunek nieba z gwiazdą polarną

– rysunek z przekrojem pnia drzewa – tam gdzie odstępy między słojami są mniejsze, jest północ. Z tej strony drzewo się słabiej rozwija.

– rysunek mrowiska – od strony północnej jest bardziej nachylone niż od południowej. Strona południowa jest bardziej płaska z tego powodu, aby promienie słoneczne mogły bardziej nagrzać całe mrowisko.

Przykłady rysunków znajdziesz na końcu książki.

W pomieszczeniu, w którym bawimy się z dziećmi, ukrywamy wcześniej jakiś drobiazg, który dzieci będą miały znaleźć. Pokazując dzieciom rysunki, kierujemy je w którąś stronę tak, by były coraz bliżej ukrytego drobiazgu. Przy okazji tłumaczymy dzieciom, jak rozpoznawać kierunki.

Nagrodą, za wykonanie tego trudnego zadania jest ukryty drobiazg. Mogą to być kolorowe naklejki, figurki itp. W zależności od wieku i zainteresowań dzieci.

  1. Tropienie w ciemności – Indianie nie tylko świetnie rozpoznają ślady, ale także tropią w ciemnościach polegając na swoim słuchu i węchu.

Wybieramy jedno dziecko, tropiciela, któremu zawiązujemy oczy chustą i kręcimy go wokół własnej osi, by trochę zatracił poczucie kierunków. Jego zadaniem jest złapanie innego uczestnika zabawy. Kiedy uda mu się kogoś złapać, następuje zamiana ról i osoba złapana zostaje tropicielem.

  1. Indiańskie pożegnanie – Indianie mają także specjalny rytuał pożegnania, gdy ktoś opuszcza ich wioskę.

Do zabawy potrzebne będą:

– kartki kolorowego papieru

– flamastry lub kredki

– taśma klejąca

Każdemu uczestnikowi zabawy przyklejamy na plecy kolorową kartkę. Każdy też dostaje flamaster lub kredkę. Na pożegnanie, każdy każdemu napisze lub narysuje na przyczepionej do pleców kartce coś miłego, co chciałby mu powiedzieć na koniec wspólnej zabawy. Kiedy wszyscy wymienią się wpisami, zdejmujemy kartki z pleców i wspólnie oglądamy, czytamy i tak się żegnamy.

 

Leave a Reply